Na het indrukwekkende eerste deel keert De Commune van Rotterdam terug met een nieuw boekje dat op een aantal hiaten ingaat op hoe in de commune de seksuele bevrijding en de gelijkheid van vrouwen, kinderen en mannen werd nagestreefd. Werd het besluit om de commune na 10 jaar op te heffen weloverwogen genomen? Wat waren de conclusies die de volwassenen trokken uit hun avontuur om hun persoonlijk leven op zijn kop te zetten?
Talloze vragen die in de afgelopen jaren naar aanleiding van het opgroeien van de kinderen van de commune kwamen boven drijven, konden niet zomaar beantwoord worden. Het waren vaak dezelfde vragen die voor de start van de commune speelden, maar al gauw ondergesneeuwd raakten. Toen “omdat we verder moesten”, later omdat een open discussie niet aangedurfd werd of omdat men geen contact meer met elkaar heeft. Welke vragen hebben in die jaren gesluimerd? Een korte opsomming:
- Hoe goed was de persoonlijke emotionele relatie van elk kind met zijn vader of moeder, die volgens een rooster de zorgtaak vervulde met een zogenaamde kinderbeurt??
- Hoe organiseer je een huishouding van 8 volwassenen en 6 kinderen, nog afgezien van de vele “mee-ouders” die ook in het wekelijkse schema meedraaiden? Heb je nog enige privacy met altijd mensen om je heen en de verplichting om aan de vele vergaderingen deel te nemen?
- Welke gevolgen had de vrijmoedige seksuele opvoeding voor de kinderen, toen zij in een apart huis woonden, het Kinderhuis, los van hun ouders die daar als “vrije” individuen hun ouderlijke plicht vervulden?
- Hoe houd je een groep mensen van meer dan 40 personen bijeen in een gemeenschap die zoekt naar een nieuwe toekomst, terwijl persoonlijke ambities en collectieve idealen voortdurend met elkaar in conflict komen?
- Welke rol speelde de leider in deze commune, en hoe was de ideologische insteek bij het opzetten van deze commune en de koers voor de seksuele bevrijding van de volwassenen.
Hoogstwaarschijnlijk heeft iedere deelnemer hieruit persoonlijke conclusies getrokken, maar alleen de auteur van dit boek, Puck van der Land, heeft haar conclusies in 2016 naar buiten gebracht. In dit nieuwe boekje haalt zij één van de ingrijpendste gebeurtenissen terug, die achteraf gezien de latere breuk van de commune inleidden: de INVAL door 36 Boa’s en de opsluiting van 2 leden van de commune, en ook de opsluiting van de 6 kinderen in een kindertehuis ver buiten de stad, een 3 jaar durende juridische strijd en het uiteindelijk seponeren van de rechtszaak omdat justitie de beschuldiging van ontucht niet in een bewijs kon omzetten.
Antwoorden op deze vragen kunnen alleen de direct betrokkenen geven. De commune van Rotterdam was echter niet de enige commune, er is veel meer onderzoek gedaan in de afgelopen 40 jaar naar woongroepen en communes, in Nederland maar ook internationaal.
Wetenschappelijk onderzoek naar opgroeien in een commune met collectieve opvoeding
Dit onderzoek is voor oud-woongroepleden of oud-communeleden belangrijk om hun eigen ervaringen te kunnen vergelijken met anderen, lotgenoten, of te bespreken met hun ouders of eigen kinderen. Maar ook relevant voor mensen die nadenken en uitzoeken aan welke voorwaarden er moet worden voldaan om een woongroep of vergelijkbaar samenlevingsverband op te starten, en waar het bij de Commune van Rotterdam aan heeft ontbroken. Dit onderzoek is via Google AI op te zoeken en zal bij een tweede druk van het kleine boekje worden opgenomen.
Relevant voor alle lezers is wat de conclusie van onderzoekers is over het boek “De Commune van Rotterdam en het failliet van de vrije liefde”. Dit boek is nog steeds te koop en geeft een grondig idee van wat er allemaal kan gebeuren en komt kijken bij het leven in een woongroep. “De specifieke en heftige ervaringen uit het boek “De Commune van Rotterdam” sluiten naadloos aan bij bredere psychologische en sociologische onderzoeken naar de psychische schade van dergelijke leefomgevingen. Het kan heel goed gaan, maar er kunnen zaken ook vreselijk mislopen. ” Conclusie: “Dit boek fungeert in feite als een perfecte, Nederlandse casestudie die de theoretische modellen over commune segregatie en psychotrauma bevestigt”. U mag dit boek niet missen als u zich zou willen voorbereiden op een ander samenlevingsverband!
Wat staat er in het nieuwe boekje met het Kinderhuis op de cover?
Het nieuwe boekje met een tekening van het Kinderhuis vat de hoofdlijnen van haar eerste boek over de commune samen. Halverwege maakt ze een sprong naar de huidige WOKE-visie met een vergelijking van de opvatting in de commune over “identiteitsverandering”, daarna volgen duidelijke voorbeelden uit de commune die nu zo kenmerkend zijn voor WOKE: mensen uitsluiten, cancelen van bijeenkomsten, “onwelgevallig taalgebruik” als woorden niet passen in het Woke-jargon, politieke correctheid etc., een handelswijze die destijds al gepraktiseerd werd in de commune.
Het boekje sluit af met een artikel dat is overgenomen van een Amerikaanse Sub stack die door Ayaan Hirsi Ali in de VS is opgestart: “Wanneer alle belangrijke instellingen erop aandringen dezelfde morele visie te onderwijzen, houdt de cultuur op de samenleving te weerspiegelen en begint ze die te hervormen.” Auteur Delphine Chui.
Andere Tijden
De impuls tot het schrijven van het 2e boekje, was de belangstelling van het tv-programma Andere Tijden voor woongroepen en communes, in het bijzonder hoe in de jaren 70-80 gedacht werd over seksualiteit en vrije liefde en hoe dat toen gestalte kreeg. Hierover is ondertussen een vierdelige documentaire gemaakt die in de maand september op tv verschijnt maar ook via video te bekijken valt. Hun team is ook bij de schrijfster van het boek op bezoek geweest.
Prijs € 19,95.
ISBN: 9789464875201
Auteur: Puck van der Land
Lees hier meer over:
Onderzoek naar de impact van het wonen en opgroeien in een commune